Masz problem z alkoholem?

ZOBOWIĄZANIA RODZINNE

[...] życie duchowe, w którym nie ma miejsca na zobowiązania rodzinne, koniec końców nie jest tak doskonałe.

ANONIMOWI ALKOHOLICY, S. 130

Mogę świetnie sobie radzić z Programem, stosując go na mityngach, w pracy i w służbach, a zarazem odkryć, że rozpada mi się życie rodzinne. Oczekuję od moich bliskich zrozumienia, a oni nie potrafią mi go okazać. Oczekuję, że dostrzegą i docenią mój postęp, a oni tego nie robią, chyba że sam im to uświadomię. Czy domagając się od nich uwagi i troski, zaniedbuję ich potrzeby i pragnienia? Czy przebywając z nimi, jestem drażliwy albo znudzony? Czy moje „zadośćuczynienie” sprowadza się do wymamrotanego pod nosem słowa „przepraszam”, czy też przybiera formę cierpliwości i tolerancji? Czy prawię im kazania, próbuję ich zmienić albo „naprawić”? Czy faktycznie wyjaśniłem i „posprzątałem” wszystko, co było do naprawienia między nami? „Życie duchowe to nie teoria. Musimy nim żyć”. (Anonimowi Alkoholicy, s. 84).